Zaalcompetitie najaar 2009

Op dit moment spelen we weer een zaalcompetitie. We zijn ingedeeld in de 2e
klasse (C2B), samen met de teams van De Pein C1, Flamingo's C1, Frigro C1,
Leeuwarden C1, Rodenburg C1, Sparta (W) C1 en VDW-OLS C2.
De Pein en Sparta kennen we uit vorige jaren, de rest is nieuw voor ons.

Speelschema Wêz Handich C1 (klasse C2B)






















Wedstrijdverslag 14 november 2009: Flamingo's C1 - Wêz Handich C1

De zaalcompetitie is begonnen! Vanmiddag traden we om 15:40u aan tegen
Flamingo's C1 in sporthal De Houtmoune in Buitenpost. We hadden goed
getraind de afgelopen week, maar dat kwam er in de wedstrijd amper uit. De
eerste helft was super slecht. Er werd veel te simpel balverlies geleden. Eén
meisje van Flamingo's wist telkens de bal in de vlucht te onderscheppen
wanneer wij overspeelden. Dan denk je, dat gebeurt een keer en dan weet je dat
en pas je het overspelen daar op aan. Welnee, ze wist er op exact dezelfde
manier vier keer tussen te komen alvorens wij ons spel er op aanpasten.
De scherpte was ver te zoeken, een enkeling daargelaten. Schoten op doel
misten keer op keer de precisie. Toppunt (of moet ik zeggen dieptepunt) was
wel een aanval waarbij we telkens opnieuw wél de rebound hadden en de bal in
het team wisten te houden, maar waarbij we negen (!) schoten achter elkaar
allemaal misten. Je moet het gezien hebben om het te kunnen geloven ...
Flamingo's liep al snel wat bij ons weg en wist met redelijk maar zeker geen
groots spel ons af te troeven en wel punten te scoren. Op 3-1 werden we
eindelijk wakker en wisten we na 25 minuten met een stand van 3-3 de
kleedkamer op te zoeken. Sipke en Pieter, die de afwezige Hester en Michiel
prima vervingen, spraken de eerste helft met ons door en probeerden ons weer
een beetje op weg te praten.
Na de rust kwamen Hessel en ik in het veld voor Fardau en Roeland. Even
dreigde het spel dezelfde kant op te gaan als voor de pauze, maar gelukkig
kantelde de wedstrijd zomaar. Omdat het schieten van afstand de eerste helft
niet echt goed liep, werd een aantal keren met succes een aanval binnendoor
opgezet. Er werd goed gecombineerd vanuit steun met de aanvaller. Via
stuitballen op de steun, die vervolgens de bal met de juiste timing mee kon
geven aan de doorgelopen speler. Deze wist vervolgens netjes de bal in de korf
te werken. Flamingo's bleek hier niet echt een antwoord op te hebben wat ons
aan het einde drie doelpunten opgeleverd bleek te hebben. Met nog een paar
zeer fraaie afstandschoten wisten we de wedstrijd volledig naar ons toe te
trekken. Toen het verschil vier punten werd zag je bij Flamingo's de moed wat
wegzakken. Ook het thuispubliek geloofde er niet echt meer in. En zo konden
we de stand nog wat verder uitbouwen in ons voordeel.
De eindstand van 6-12 betekent dat we twee punten mee naar Rottevalle mogen
nemen, maar het moet echt snel beter worden, want met dergelijk slap spel
gaan we het van De Pein C1 volgende week niet winnen. Nu kregen we veel te
veel ruimte van Flamingo's waardoor we toch nog de nodige punten konden
maken, maar dat gaat volgende week écht niet gebeuren. En we zullen er dan
ook meteen vanaf het begin moeten stáán en vooral de bal beter in de ploeg
moeten houden. En er meteen staan betekent in mijn ogen ook de warming-up
en het inschieten voor de wedstrijd serieus benaderen. Dat gebeurde vandaag
ook niet door iedereen. En tot slot méér en zuiverder schieten. Kortom ... werk
aan de winkel deze week.Sipke en Pieter, bedankt voor het coachen vandaag!




























Wedstrijdverslag 21 november 2009: Wêz Handich C1 - De Pein C1

Na wat onduidelijkheid over de juiste aanvangstijd van de wedstrijd van vandaag,
stonden we dan toch met z'n allen om 12:00u klaar voor de eerste wedstrijd
tegen De Pein C1. Voor beide ploegen is de Dúnoardhal de thuishaven, maar
formeel speelden wij vandaag de thuiswedstrijd. We waren goed op tijd op de
fiets vertrokken vanaf It Hagehiem en naar Houtigehage gereden. De ploeg van
De Pein kennen we natuurlijk goed en als beide ploegen er staan, is het altijd
een leuke en spannende wedstrijd. Soms valt het onze kant op, soms de
Peinder kant. Natuurlijk waren we vandaag gebrand op een goed resultaat. De
wedstrijd van vorige week stond nog goed in het geheugen, en dat was geen
beste vertoning. Alle reden om vandaag te laten zien dat het ook anders kan.
We deden een goede warming-up en er werd goed ingeschoten. Iedereen liet
zich van de goeie kant zien, super! Scheidsrechter was vandaag Roelof Wiering
en hij blies om precies twaalf uur voor het begin van de wedstrijd. Het was De
Pein die het eerste punt scoorde met een doorloopbal, maar meteen daarop
scoorden wij ook, eveneens met een doorloopbal: 1-1. Even later kwamen we op
voorsprong, weer met een doorloopbal: 2-1. Maar nog voor de rust kwam De
Pein alweer langszij: 2-2. Met die stand gingen we ook de rust in.
Michiel en Hester namen de eerste helft met ons door. Ze waren op zich wel
tevreden, maar vonden wel dat we wat zuiverder konden aanspelen en dat we
vaker moesten schieten. Zuiver en strak aanspelen is hartstikke belangrijk. Doe
je dat niet goed, dan kost het je extra tijd om een aanspeelbal te verwerken,
waardoor je nét tijd te kort komt om zo'n bal tot een schot te verwerken.
Dat gezegd zijnde begonnen we aan de tweede helft. Het was opnieuw De Pein
dat voorsprong nam en deze ook uitbouwde via 2-3 en 2-4. Daarna kwamen wij
weer langszij met twee geweldige door de korf naar beneden tollende
afstandsschoten, waarmee de stand op 4-4 gelijk kwam. Het bleef hierna heen
en weer gaan, maar via 4-5, 5-5 werd uiteindelijk de eindstand van 5-6 in het
voordeel van De Pein op het bord gezet.
Erg jammer, want we waren vandaag goed op dreef als team en het had voor
hetzelfde geld 6-5 kunnen worden. Je moet ook nog een beetje het geluk aan je
kant hebben. Allemaal wel een beetje teleurgesteld zaten we nog even samen
op de bank om de tweede helft door te nemen. Maar we gaan niet te lang
treuren: het was een goeie wedstrijd van onze kant en volgende week gaan we
al weer in de herkansing. Dan is De Pein de thuisspelende ploeg en zijn wij de
gasten. Ik hoop dat we dan nog een tikkie scherper zijn, wie weet zit het
geluksengeltje dan op onze schouders ...































Wedstrijdverslag 28 november 2009: De Pein C1 - Wêz Handich C1

De KNKV heeft het zo bepaald ... vandaag zaterdag 28 november 2009,
moesten we opnieuw spelen tegen De Pein C1. Het was voor de spanning in de
competitie misschien leuker geweest als deze en de vorige wedstrijd pas op het
eind op het programma hadden gestaan. Maar goed, het is niet anders. Deze
keer was het voor De Pein C1 een thuiswedstrijd in de Dúnoardhal ... voor wat
het waard is.
Vorige week was het een heel spannende wedstrijd, maar liepen we de hele
wedstrijd een beetje achter De Pein aan en bleven ze ons steeds een puntje
voor. Het had echter heel gemakkelijk ook in ons voordeel kunnen eindigen.
Maar de 5-6 eindstand zat ons niet lekker en vandaag gingen we voor een
sportieve revanche, een nieuwe kans. Zou De Pein opnieuw weten te winnen,
dan zou de afstand tussen beide ploegen onderling al vier punten worden,
normaal gesproken onoverbrugbaar. Zouden wij echter weten te winnen, staan
we er weer gelijk. Dan wordt het zaak voor beide ploegen om verder deze
competitie geen steken te laten vallen. Een heel belangrijke wedstrijd dus.
Omdat het zulk rotweer was, had Michiel vanochtend besloten dat we maar niet
op de fiets moesten gaan. Buienradar liet een dikke band regen zien, die van
zuidwest naar noordoost over Nederland trok. In allerijl dus even rondgebeld en
drie rijders bereid gevonden om ons naar Houtigehage te brengen. Super ouders!
Bijna ging het nog even fout: Nanne bleek in een andere auto te zijn beland dan
oorspronkelijk de bedoeling was. Nou ja, iedereen bleek gelukkig aanwezig in
Houtigehage. Omdat de wedstrijden meestal direct op elkaar aansluiten in de
zaal, was er weinig gelegenheid om in te spelen. Maar omdat we goed op tijd
aanwezig waren konden we in de pauze van de wedstrijd vóór ons, nog even
inspelen. Ook De Pein maakte van die gelegenheid gebruik. Michiel coachte
ons vandaag in z'n eentje. Hester kon er helaas niet bij zijn vandaag.
Iets na tweeën werd gefloten voor het begin van onze wedstrijd. Hoewel we goed
begonnen, werd de eerste kans gemist en de aanval overgenomen. De Pein
stond na luttele minuten al op een 1-0 voorsprong. Hmmm ... niet goed! Maar
nauwelijks een minuut later stond het al weer 1-1. Er werd prima rondgespeeld,
iedereen was super gespitst op een goed resultaat. De ruimte werd volop benut
door goed vrij te lopen en telkens aanspeelbaar te zijn. Mooi om te zien ook, dat
het overspelen zo goed ging. Heel weinig fouten in de passing vandaag met over
het algemeen mooie strakke ballen steeds. Tik-tik-tik ging het soms, loerend op
een gaatje richting korf. Heerlijk, zo moet het. Met deze manier van spelen
kwamen de kansen vanzelf en we stonden al snel op 1-2 en 1-3. De Pein had
het vandaag duidelijk lastiger om in het ritme te komen. Je merkte dat het
minder bij ze liep vandaag. Misschien nog een beetje de roes van de
overwinning van vorige week? Ik had wel een prima tegenstandster, want ik
speelde tegen Sanne vandaag (leuk!). De Pein wist toch weer aan te klampen
en op 2-3 te komen. We liet ons niet van ons stuk brengen door deze nieuwe
tegentreffer en bleven gewoon doorgaan. Waar het bij ons dus lekker vlotjes liep,
daar had De Pein het meteen na overname van de bal al veel moeite om de bal
uit het verdedigingsvak te krijgen. Er werd flink gestoord door ons en we
maakten het ze erg moeilijk om uit te verdedigen. Via 2-4 en 3-4 werd met een
mooi afstandsschot een ruststand van 3-5 bereikt: nog nét even afstand
genomen en een tikje uitdelen aan de tegenstander voordat de kleedkamers
werden opgezocht. In de rust spraken we de eerste helft door. Maar er viel deze
keer weinig op het spel aan te merken en Michiel complimenteerde ons met wat
we hadden laten zien. Maar als team hadden we er zelf ook allemaal een goed
gevoel bij hoe het liep. Zo zou het eigenlijk iedere week moeten gaan, maar ja
... we blijven mensen, geen machines.
Aan het begin van de tweede helft, waar we normaal nog wel eens een dipje
laten zien, trokken we gelijk door. Nog een fraai gemikt afstandsschot zette ons
op drie punten voorsprong op De Pein: 3-6. Maar het weerbare team uit De Pein
weigerde zich al bij een nederlaag neer te leggen en scoorde de 4-6.
Daarna was het een periode lang Wêz Handich wat de klok sloeg. De Pein
probeerde het wel, maar kon niet overtuigen. Wij daarentegen liepen zomaar uit
tot een comfortable 4-10. Een laatste inspanning van Peinder zijde maakte de
eindstand nog wat dragelijker voor de gastgevers, waardoor uiteindelijk een 5-10
stand in de boeken ging. Wêz Handich was vandaag duidelijk de betere.
Zoals wel vaker gezegd, het is altijd spannend tussen De Pein en ons. Eens valt
het onze kant op, een andere keer hun kant. Uitslagen als die van vandaag zijn
eigenlijk vrij zeldzaam in deze tweestrijd, meestal zitten we dicht op elkaar.
Maar het is wel een lekkere opkikker voor ons na het sneue verlies van vorige
week. Nu is het de kunst om dit niveau proberen vast te houden en niet opnieuw
in te kakken tegen zwakkere ploegen (zoals onze eerste wedstrijd). Vandaag
hebben we laten zien dat we met het héle team een topprestatie neer kunnen
zetten: we kúnnen het!






























Wedstrijdverslag 12 december 2009: Rodenburg C1 - Wêz Handich C1

Helemaal aan het eind van de zaterdagmiddag speelden we zaterdag 12
december om 17:00u tegen KC Rodenburg C1. De wedstrijd werd gehouden in
de Topsporthal in Leek. Een beetje vreemde hal, want de tribune staat aan de
voorkant van het veld, je kijkt als publiek dus in de lengteas van het veld, niet
echt handig. Ik zat de eerste helft samen met Jesper op de bank.
Gelegenheidscoach voor deze wedstrijd was Roelof Wiering. Onze eigen
coaches konden vandaag niet aanwezig zijn. Wel jammer, want wij zijn gewend
aan Michiel en Hester en vinden het fijn als zij ons óók in de wedstrijden
begeleiden. Niet dat Roelof niet z'n best heeft gedaan vandaag, hij deed het
prima, maar het is gewoon anders. Wij zijn hem niet gewend en hij ons niet. Als
Michiel of Hester iets uitlegt, weet je meteen wat ze bedoelen, met iemand
anders ervoor gaat dat gewoon minder goed.
De wedstrijd begon keurig om vijf uur en het werd al snel duidelijk dat wij de
bovenliggende partij waren. Maar om dat dan nog eens in een duidelijke score
om te zetten ... dat is vers twee. We hebben er wel vaker een handje van om
ons aan te passen aan de tegenstander. Wanneer we een hele sterke
tegenstander hebben, spelen we de sterren van de hemel, maar net zo
gemakkelijk verlagen we ons tot een bedenkelijk niveau wanneer we een
zwakkere opponent ontmoeten. Hoewel iedereen goed bij de les was vandaag
(het passen ging prima, bijna geen fouten), kwam het maar niet tot schoten op
korf. Dat kwam vooral omdat het tempo veel te laag lag. Als we het tempo wat
hoger hadden gehouden, was er al heel snel veel meer ruimte voor schoten
gekomen. Nu kon Rodenburg steeds nét op tijd de verdediging weer op orde
brengen en bleven de kansen en daarmee doelpunten uit. Wanneer Rodenburg
in de tegenaanval ging, hadden ze gelijk veel moeite om de bal bij hun
aanvalsvak te krijgen. En wij wisten vervolgens wel vrij snel de bal weer op hen
te heroveren in hun aanvalsvak. Hun aanvallen leidden maar zelden tot echt
gevaar. Daarbij hadden we wel geluk dat de nummer acht van Rodenburg
vandaag niet op schot was, hij kreeg veel te veel ruimte. Hoe dan ook, bij rust
hadden we dus nog niet echt afstand weten te nemen. Er stond slechts een 0-2
voorsprong op het scorebord, maar het had met wat meer tempo en wat slimmer
spel eigenlijk al 0-6 moeten zijn. Roelof gaf in de pauze precies aan waar het
probleem lag en gaf ook aan hoe we het beter zouden kunnen doen.
Na de pauze bleven Gerbrich en Nanne aan de kant en mochten Jesper en ik in
het veld. We begonnen wel aardig in de tweede helft; het tempo lag duidelijk
hoger en daar ontstonden ook goede kansen uit. We liepen uit naar een 0-3 en
0-4 voorsprong. Via een goed benutte strafworp wist Rodenburg nog terug te
komen tot 1-4, maar meteen daarna tekenden wij de 1-5 al weer aan. Via 2-5 en
2-6 werd dan de eindstand bereikt. In de tweede helft zag je wel hoe we
geleidelijk weer begonnen mee te gaan met de tegenstander: het tempo begon
weer te zakken.
Een positief punt wat in deze partij (maar ook al eerder) begint op te vallen, is
hoe onze heren zich steeds meer bewust worden van het voordeel van hun
lengte en daar goed gebruik van weten te maken. Er werd prima afgevangen en
op faire wijze aan de korf gestreden om balbezit na een schot op korf. Die strijd
werd in Leek meestal in ons voordeel beslist. Daardoor bleven we in balbezit en
kon opnieuw een aanval worden opgezet. Als we ons nu ook nog realiseren dat
we aan de korf na het afvangen mogelijk in scoringspositie staan, zou het
helemaal mooi zijn. Leuk ... we groeien dus ... in dubbel opzicht!
Hoewel er wel het nodige op te merken viel over ons spel in deze wedstrijd,
nemen we toch  twee puntjes mee uit Leek. We hebben nu 6 uit 4 en zitten nog
steeds op koers. Roelof bedankt voor coachen! Volgende week komt Flamingo's
C1 bij ons op bezoek in Houtigehage. Ik hoop dat we er dan een betere
vertoning van maken dan onze uitpartij in Buitenpost. We gaan er voor!
































Wedstrijdverslag 19 december 2009: Wêz Handich C1 - Flamingo's C1

Koud was het, zaterdag 19 december 2009. Vandaag de thuiswedstrijd tegen
Flamingo's uit Buitenpost. Gisteravond hadden we nog getraind. Normaal gaan
we altijd op de fiets naar Houtigehage, maar vanwege de slechte
weersomstandigheden en de akelige weg tussen Rottevalle en Houtigehage had
Michiel en Hester bedachten dat het veiliger zou zijn om maar met de auto te
gaan. En hetzelfde deden we vanochtend. We verzamelden, ja ... waar
eigenlijk? It Tiksel of It Hagehiem? En wíe zouden er nu rijden? Het was een
beetje chaotisch, maar uiteindelijk kwam het toch allemaal weer goed.
Iets na negenen waren we al in de Dúnoardhal in Houtigehage en konden we
beginnen met voorbereiden. Om tien uur ging de wedstrijd van start. De
wedstrijd werd geleid door Betty Jansma. Vooraf was het de bedoeling om in
ieder geval een betere wedstrijd neer te zetten dan onze uitwedstrijd tegen
Flamingo's. Die was echt dramatisch slecht. We gingen helemaal mee in het
spel van de tegenstander en stonden toen al snel op achterstand. Gelukkig
hervonden we ons op tijd en wisten de wedstrijd in ons voordeel te beslissen,
maar best was het niet. Vandaag zou het anders gaan, was de gedachte ...
Hessel was wel aanwezig vandaag, maar kon niet meedoen omdat hij last van
z'n arm heeft (gevallen in een vorige wedstrijd). Fardau begon vandaag op de
bank. Onze eigen coaches Michiel en Hester waren er beiden om ons te
begeleiden: voelt goed! 
We gingen goed van start en kwamen al snel op een 1-0 voorsprong. Dat was in
ieder geval beter dan de vorige keer, toen we in no-time op 3-0 achter kwamen
te staan. Maar opnieuw wisten we ons eigen spel niet vast te houden en lieten
we ons wéér leiden door een zwakke tegenstander.
Slechte passes, onoplettendheid, te gretig richting korf en vooral veel te slap
verdedigen. Je weet wel ... je aanvaller vóór zijn, op tijd op acties reageren,
communiceren met je medespelers, vooruit denken en je hand omhoog steken,
zodat je ook echt verdedigt ... het ging weer allemaal fout. Een enkele speler
daar gelaten stonden weinigen op scherp aan onze kant. En dan roep je het
opnieuw over jezelf af: de tegenstander begint kansjes te krijgen en waar het
ons dan niet lukt, prikken zij de weinige kansen die ze krijgen er wel netjes in.
Zo werd het 1-1 voor Flamingo's en niet veel later 1-2. Onbegrijpelijk. Michiel en
Hester probeerden er snel iets aan te doen en riepen ons keer op keer naar de
kant om ons bij de les te roepen, maar het leek wel of niets hielp. Je moet het
in dit spelletje toch echt als team doen, alle schakels moeten functioneren
anders stopt het treintje. Het is zo zonde om te weten hoe goed we kunnen
spelen in bijvoorbeeld een wedstrijd zoals tegen De Pein, en dat we dat dan niet
kunnen brengen tegen een team als Flamingo's. Nou ja ... gelukkig wisten we
voor de pauze de 2-2 nog te scoren en bij die stand werd er gerust. Matig, want
er was best veel geschoten op korf ook door ons, maar allemaal een beetje nét
niet.
Michiel en Hester spraken ons ernstig toe in de pauze. Ze gaven duidelijk aan
wat ze in de vakken wilden zien, en wat er allemaal fout was gegaan in de
eerste helft. Uiteindelijk kwam het allemaal weer neer op communiceren,
alertheid en precisie. Na de pauze ging Jildau op de bank en kwam Fardau voor
haar in het veld. Hoewel we een stuk beter uit de startblokken kwamen in de
tweede helft en na een paar minuten eindelijk afstand begonnen te nemen van
Flamingo's, liep het nog allerminst soepeltjes. We liepen uit naar 5-2, maar echt
gemakkelijk ging het niet. Het spel bleef grillig en slordig. Het passen op zich
ging nu wel wat beter, maar er werd nog veel te weinig bewogen, dat haalt dan
alle snelheid uit het spel. Flamingo's kwam nog op 5-3 (opnieuw door
nonchalant verdedigen), maar de wedstrijd was inmiddels wel gespeeld, want
Buitenpost zette nauwelijks meer aan. Via 6-3 en 6-4 werd het 7-4 en 8-4. Het
vijfde en laatste doelpunt van het team uit Buitenpost zorgde nog voor de 8-5.
De 9-5 voor Wêz Handich was meteen het mooiste punt uit de wedstrijd wat mij
betreft. Na een spelhervatting aan de middellijn werd de bal meteen diep
gespeeld tot achter de korf. Een eerste schot ging nog mis, maar in de rebound
werd alsnog gescoord. Fraai! Vlak voor tijd scoorden we nog de 10-5. In
tegenstelling tot de eerste wedstrijd werden de meeste punten vandaag
gescoord uit afstandschoten. Daarnaast hebben we twee uit twee strafworpen
benut vandaag.
Tot slot nog dit. Als je ondanks dit matige spel toch de winst pakt, mag je
eigenlijk niet klagen. We hebben nu 8 punten uit 5 wedstrijden en staan tweede
op de ranglijst. Bovenaan staat Frigro, nog zonder puntverlies. Maar ze hebben
ook nog niet tegen De Pein of ons gespeeld. In theorie staan we er dus erg
goed voor. Laten we ons maar concentreren op de genoemde puntjes en meer
proberen om ons eigen spel te spelen. Als we dat kunnen en wat constanter
gaan spelen, onafhankelijk van welke tegenstander we hebben, dan zit er nog
wel wat meer in dit team.

Het wordt nu even rustig in de competitie. In het nieuwe jaar mogen we op 2
januari weer aantreden voor een thuiswedstrijd in Houtigehage, ditmaal tegen
Sparta C1 uit Warten. Publiek, bedankt voor het aanmoedigen en we rekenen in
het nieuwe jaar weer op jullie steun!

Dinsdag 22 december is nog het Wêz Handich Jeugdoliebollentoernooi in
Houtigehage. Ikzelf ga aanstaande woensdag 23 december met de Friese C's
naar het Drie Provinciën Toernooi in Roden. Daar strijden de selecties van
Drenthe, Groningen en Friesland om de eer. Als je tijd hebt, je houdt van korfbal
en je vindt het leuk, kom dan langs en steun ons! Anna speelt daar ook met de
Friese B's en we vinden het beiden hartstikke leuk als er mensen van Wêz
Handich komen om ons aan te moedigen!

Ook is er maandagavond 21 december nog een oefenwedstrijd tussen Wêz
Handich B1 en de Friese C-selectie. Deze oefenwedstrijd wordt gehouden in de
sporthal van Revalidatie Friesland in Beetsterzwaag (bij Lindenstein), publiek is
welkom, we beginnen om 19:00u.

Geen foto's deze keer, de fotograaf had het in de rug. Beterschap paps!





Wedstrijdverslag 9 januari 2010: Leeuwarden C1 - Wêz Handich C1

Het was even weer op gang komen vandaag... Vorige week hadden we al zullen
spelen, maar dat ging niet door omdat Sparta Warten vanwege de vooruitzichten
op hevige sneeuwval een reis naar Houtigehage niet zag zitten. We weten nog
niet wanneer deze wedstrijd wordt ingehaald.
Vandaag moesten wij naar Leeuwarden om tegen KV Leeuwarden C1 te spelen.
Hoewel Leeuwarden nog geen wedstrijd had weten te winnen, waren we wel op
onze hoede. We hebben er nog wel eens een handje van om ... Bovendien de
eerste wedstrijd in het nieuwe jaar, dat pakt voor ons ook lang niet altijd goed
uit. Michiel had vooraf nog even geïnformeerd of ik al wel weer voluit kon gaan,
vanwege m'n enkel. Hoewel het op zich wel goed gaat leek het ons verstandig
om het toch nog maar even rustig aan te doen en mij maar één helft te laten
spelen. Zo gezegd, zo gedaan.
Om 16.00u werd er gefloten voor het begin van de wedstrijd. Niet iedereen bleek
even alert aan onze kant en Leeuwarden scoorde terecht het eerste punt van de
wedstrijd na slecht verdedigen door Wêz Handich. Niet lang daarna kwamen we
al weer langzij om meteen door te trekken naar 1-2. Daarna scoorde
Leeuwarden weer. Dat was meteen hun laatste punt deze wedstrijd. Niet dat het
meteen een walk-over voor ons werd, want bij de pauze was het nog 'maar' 2-4
voor ons. Lang niet alles lukte bij ons, het tempo lag wat te laag, we schoten te
weinig en Leeuwarden deed goed z'n best om het ons lastig te maken en daar
slaagden ze de eerste helft redelijk in. Knap, want hoewel de meeste spelers
van Wêz Handich hoog boven de Leeuwarder tegenstanders uitstaken,
compenseerden zij dat door veel pit in het spel te leggen om ons op die manier
af te troeven. Na eerst wat slordigheidjes ging het passen steeds beter, we
lijken soms net een dieseltje dat langzaam op gang moet komen. Verdedigend
lieten we nog wel wat steekjes vallen. Sommige spelers van Leeuwarden kregen
veel te veel ruimte en daarmee kansen om te schieten. Gelukkig liepen de
meeste van hun pogingen met een sisser af. Kwestie van toch iets scherper in
de wedstrijd staan, dat had opnieuw wat beter gekund.
Michiel en Hester bespraken het verloop van de eerste helft met ons en
brachten wat wijzigingen aan in het team. En we kregen de opdracht om meer
tempo te maken en meer te schieten omdat er telkens voldoende ruimte was
die te weinig werd benut. Maar bovenal kregen de heren de opdracht om veel
alerter te zijn in de verdediging! Na de rust maakten Fedde en ik plaats voor
Fardau en Nanne. Normaal staan zij tweeën meestal in hetzelfde vak, maar door
ze deze keer in verschillende vakken te zetten, ontstond er meer scorend
vermogen in beide vakken en dat pakte prima uit. Het begon meteen te lopen en
al snel namen we afstand van Leeuwarden. Soms met fraaie doelpunten. Aan de
korf verrasten we tweemaal een speler van Leeuwarden, door eerst een
schijnbeweging naar buiten te maken, snel om te draaien en geheel ongedekt,
heel beheerst de bal in de korf te leggen. Mooi om te zien. Dat soort acties
maakte de partij toch nog leuk voor het publiek. Het krachtsverschil tussen
beide partijen was namelijk wel heel erg duidelijk. Leeuwarden ontkwam niet
aan een nieuw verlies. Uiteindelijk kwamen we kort voor vijf uur met een 2-12
overwinning van het veld. Keurig en goed voor de moraal zo'n grote overwinning
... en goed voor het doelsaldo natuurlijk. Het was verder een eerlijke wedstrijd,
maar ik kan me voorstellen dat de Leeuwarders zo zachtjes aan wel een beetje
depri worden van steeds maar verliezen. Evengoed namen ze het verlies tegen
ons sportief op ... klasse!

Mijn enkel heeft zich op zich vandaag goed gehouden, maar ik ben nog wel wat
onzeker. Ik durfde nog niet bij alle akties voluit te gaan. Da's denk ik weer even
wat vertrouwen terugwinnen. Komt wel weer.
De komende twee weken worden erg belangrijk. We spelen eerst thuis (16/1) en
vervolgens uit (23/1) tegen Frigro. Frigro staat op dit moment nog bovenaan de
ranglijst. We zullen zien hoe de ranking er over twee weken uit ziet.
Het zou mooi zijn wanneer we extra steun zouden krijgen van eigen publiek bij
deze belangrijke wedstrijden. Winnen van Frigro betekent dat we op koers
liggen voor een kampioenschap. Niet te vroeg juichen natuurlijk, maar wel een
mooi doel om in het vizier te hebben.
Vandaag waren er behalve de ouders die 'moesten' rijden, ook weer andere
ouders die de tocht naar Leeuwarden hadden gemaakt om ons aan te moedigen
bij deze uitwedstrijd. Geweldig! Namens het team: bedankt voor jullie support.






























 
foto's Jacob Heres - copyright © 2009
klik op de foto voor een compleet overzicht
foto's Jacob Heres - copyright © 2009
klik op de foto voor een compleet overzicht
 
 
foto's Jacob Heres - copyright © 2009
klik op de foto voor een compleet overzicht
 
foto's Jacob Heres - copyright © 2009
klik op de foto voor een compleet overzicht
 
 
foto's Jacob Heres - copyright © 2010
klik op de foto voor een compleet overzicht

Wedstrijdverslag 16 januari 2010: Wêz Handich C1 - Frigro C1

Om 8.45u zaten we met z'n allen al op de fiets. Buiten rond het vriespunt, lekker
fris zal ik maar zeggen. In Houtigehage aangekomen even opgewarmd en klaar
gemaakt voor de belangrijke wedstrijd tegen Frigro. Frigro was tot vandaag nog
ongeslagen. Weliswaar hadden ze nog niet tegen De Pein of ons gespeeld,
maar toch, een ploeg om op te letten. Een scherp begin tegen een stug
verdedigend Frigro leverde al snel een 1-0 voorsprong voor ons op met een
doorloopbal. Ook de 2-0 werd op die manier gescoord, maar dat liet iets langer
op zich wachten. Scheidsrechter Taeke Bosman leidde deze wedstrijd en floot
een goeie partij. Onze verdediging was ook goed alert en wist vaak de bal te
heroveren op Frigro omdat deze verdedigd schoten. Op 2-0 scoorde Frigro tegen
na een misverstandje in onze verdediging. Een mooi afstandschot leverde voor
de pauze nog een 3-1 voorsprong voor ons op. Het rondspelen ging lekker en er
zat goed tempo in ons spel. En als die basis staat dan kun je wachten tot de
gaatjes ontstaan waaruit je kunt scoren. De heren die vorige week nog wat
achterbleven, waren ook goed alert en speelden een goeie eerste helft. In de
afvang wonnen ze weliswaar niet alles, maar werden toch veel ballen goed in de
ploeg gehouden. Er werd ook goed gelopen, alleen hadden we nog wat meer
diepte in het spel kunnen brengen in de eerste helft. Michiel en Hester vonden
het goed gaan, met name het verdedigen. Scherp blijven en dóórgaan was dus
de boodschap. Na de pauze kwamen Jesper en Jildau in de ploeg voor Hessel
en Bente. Het bleef wat heen en weer gaan, maar op een gegeven moment
leverde een fraaie uitstapbal ons vierde punt op: 4-1. Met nog zes minuten op de
klok kwam het tweede punt van Frigro: 4-2. De tweede helft liep het in ons vak
wat minder, het passen ging niet altijd goed en onvoldoende oogcontact leidde
tot onnodig balverlies waar Frigro handig gebruik van maakte. Frigro was zeker
niet de mindere in deze partij, beide ploegen waren goed aan elkaar gewaagd.
Ze wisten echter niet goed om te gaan met onze blokjes want daar wisten wij
handig voordeel uit te halen. En verder moeten we scherp blijven in het veld als
een actie wordt opgezet. Het is zonde wanneer een speler die zichzelf helemaal
heeft vrijgespeeld, niet of te laat wordt gezien. Scherp zijn, het spel lezen,
tempo en goede timing blijven gewoon hartstikke belangrijk.
Het was een aantrekkelijke partij voor het publiek dat zich goed liet horen en
zien. Er hing zelfs een spandoek om ons aan te moedigen. Na een korte
nabespreking in het veld liepen we met het hele team even naar de tribune en
klapten we als dank voor onze trouwe aanhang.
De eerste ontmoeting is nu in ons voordeel geëindigd, maar volgende week
moeten we uit in Buitenpost opnieuw tegen deze ploeg. We zullen er opnieuw
voor 100% moeten staan als we ook daar de winst mee willen nemen. Maar
Frigro zal dat niet zonder slag of stoot laten gebeuren. Een mooi affiche voor
een leuke wedstrijd.

Concurrent De Pein C1 liet in Buitenpost vandaag een puntje liggen tegen
Flamingo's C1. Het werd daar 4-4. Vervelend voor De Pein, maar mooi voor ons.
Maar laat het ook een waarschuwing zijn, om over de rest van onze partijen niet
te gemakkelijk te denken!!!































Wedstrijdverslag 23 januari 2010: Frigro C1 - Wêz Handich C1

We verzamelden om 12.00u op de parkeerplaats bij It Hagehiem. Het was nog
best wel koud. De thermometer gaf 2,5 graden onder nul aan toen we
vertrokken. Na een kort ritje stonden we om iets voor half één al in de
Houtmoune in Buitenpost, waar we eerder dit seizoen al tegen Flamingo's
speelden. Snel omkleden en de koppies even op scherp gepraat door Hester en
Michiel. Daarna even lekker actief inspelen ... klaar voor de wedstrijd!
De scheidsrechter blies keurig om 13.00u voor het begin van de wedstrijd. Frigro
mocht beginnen met aanvallen. We hadden deze keer even gewacht totdat de
tegenstander stond opgesteld in het veld, omdat we vooraf hadden afgesproken
wie bij wie zou staan in de opstelling. Ons aanvalsvak bestond daarom uit
Roeland, Hessel, Bente en ikzelf, de verdediging werd gevormd door Nanne,
Jesper, Jildau en Fardau. Het stond er deze wedstrijd meteen: iedereen was
alert en we verdedigden fel. Ook de passing was dik in orde, weinig fouten. Toch
wist Frigro na een minuut of wat een gaatje te vinden en nam het met een
doorloopbal het eerste punt in de wedstrijd voor haar rekening: 1-0. Maar niet
lang daarna wisten we de stand al gelijk te trekken, ook met een doorloopbal. 1-
1, en de vakken wisselden. Een perfect uitgevoerde vrije worp bracht ons op een
1-2 voorsprong. Maar opnieuw werd het gelijk toen een speler van Frigro zich na
een dekkingsfoutje simpel kon omdraaien en de bal in de korf kon gooien: 2-2.
Maar nog voor de rust wist Wêz Handich nog twee keer te scoren. Een
loepzuiver afstandschot en opnieuw een prima uitgevoerde doorloopbal zette ons
op een 2-4 voorsprong.  Er viel in de pauze, op wat kleinigheidjes na. weinig op
ons spel aan te merken. We kregen van de beide coaches complimentjes voor
hoe we speelden en moesten vooral doorgaan zoals in de eerste helft was de
boodschap.  Na de pauze verliet Roeland het veld voor Fedde en Gerbrich nam
mijn plekje over. Vond ik wel jammer natuurlijk in zo'n belangrijke wedstrijd,
maar goed dat hoort er gewoon bij. Een vrije bal meteen na de pauze, die
opnieuw uitstekend werd uitgevoerd, vergrootte het gaatje met onze
tegenstander tot 2-5. Frigro probeerde het wel, maar doordat onze verdediging
haast geen ruimte voor hen liet, leverden hun aanvallen weinig op. Onze
verdediging was ook vandaag effectief en keurig op orde, waarbij het ook leuk
was om te zien hoe er (wanneer nodig) heel goed werd overgenomen. Zo moet
het ook. Als één team er stáán en voor elkaar gaan. Vandaag was weer zo'n
dag, dat alles weer eens 'klopte'. Het thuispubliek dat massaal voor Frigro was
komen opdagen en dat zelfs met zwaar tromgeroffel hun team ondersteunde,
werd stiller en stiller en bij de spelers in het veld zonk ook langzaam de hoop op
een overwinning weg. Toch speelde Frigro helemaal niet slecht. Ze hadden goed
getraind op de dingen die vorige week nog niet goed gingen, maar het bleek niet
voldoende om ons, sportief gezien, serieus te bedreigen. Drie prima
doorloopballen achter elkaar brachten ons op een 2-8 voorsprong. Met nog zo'n
acht minuutjes te gaan op het scorebord, was de wedstrijd wel gespeeld. De
concentratie liep bij ons een beetje terug en Frigro kreeg daardoor zowaar nog
wat kansjes. Een verdedigingsfout leverde de derde score van Frigro op: 3-8.
Wel een grappig momentje tussendoor trouwens. Jildau, die zich over het
algemeen zeer goed weet te beheersen, hoe heet het er in een wedstrijd ook
aan toe gaat, vocht een beetje eeen privé-oorlogje uit met haar tegenstandster.
Haar meisje zat haar een beetje te fel op de huid naar haar idee. De
scheidsrechter legde het spel daarom op een gegeven moment even stil en
sprak de beide dames er maar eens op aan, nadat het achterwerk een paar
keer flink naar achteren was gegooid om de tegenstandster op afstand te
houden. Maar het bleef verder een vriendelijke en leuke wedstrijd hoor ...
De 4-8 voor Frigro kwam op het scorebord na opnieuw een slordigheidje in onze
verdediging. De druk was er voor ons natuurlijk ook wel wat af bij deze
voorsprong. In de resterende tijd zou Frigro het verschil nooit meer kunnen goed
maken, als we tenminste een beetje normaal doorspeelden. Vlak voor tijd
scoorden wij nog de 4-9 met een doorloopbal. Die had eigenlijk afgekeurd
moeten worden wegens lopen. Maar goed, dan zit het je gewoon mee en telt ie,
een beetje gelukkig, tóch.

Er was opnieuw veel publiek naar Buitenpost gekomen om ons te steunen. Zijn
we hartstikke blij mee en na afloop zijn we met het hele team naar de tribune
gelopen en hebben we het publiek bedankt met een applausje. Met deze
dubbele overwinning hebben we een concurrent goed op afstand gezet en zitten
we uitstekend op koers voor het kampioenschap. Zou mooi zijn, maar we
moeten scherp blijven. De opdracht is 'simpel' : geen wedstrijd verliezen en we
worden kampioen.

Aanstaande woensdag spelen we om 18.00u in Houtigehage onze
thuiswedstrijd tegen Rodenburg C1. Die wedstrijd zou anders op zaterdag zijn
gespeeld, maar omdat we dan toneelavond hebben, is de wedstrijd in overleg
met Rodenburg vervroegd. We hopen dat jullie ons allemaal komen
aanmoedigen. Afgesproken?!





Wedstrijdverslag 5 februari 2010: Wêz Handich C1 - Rodenburg C1

Nadat de wedstrijd vorige week niet was doorgegaan vanwege gladheid op de
weg, mochten we vanavond om 19.00u aantreden voor onze thuiswedstrijd tegen
Rodenburg C1 uit Leek. We hadden hulp van Jurren en Yvonne van de C2, want
Jildau en Bente traden op met het jeugdtoneel in It Tiksel.
Het werd geen beste wedstrijd. Een paar van ons voelden zich verre van fit, maar
het moest maar zo. Net als in de wedstrijd in Leek begin december, wisten we
ook nu maar moeilijk op gang te komen. De weg naar de korf leek onvindbaar en
in de eerste helft waren we ook veel te slordig, waardoor met regelmaat het
balbezit verloren ging. Ik heb het wel eerder gezegd: we passen ons onnodig en
te vaak aan aan onze tegenstander in plaats van onze eigen spel te spelen. De
wedstrijd werd bijna een exacte kopie van de wedstrijd in Leek. Zelfs de uitslag
werd het zelfde: 6-2, alleen dit keer na een 3-1 ruststand. Je zag best dat er een
groot kwaliteitsverschil zat tussen de teams, maar het kwam er van onze kant
veel te weinig uit. In de tweede helft ging het wel wat beter, maar toen er dan
wel meer op de korf werd geschoten gingen veel van de schoten tégen de korf in
plaats van erin. Ook duurde het vaak veel te lang voor we eindelijk de afvang of
de steun goed in positie hadden en een succesvolle beweging richting korf
konden maken. Dat we niet helemaal scherp waren gold overigens niet alleen
onszelf, ook scheidsrechter Sipke zag volgens mij niet alles even scherp. Maar
dat was dan wel weer redelijk verdeeld naar beide partijen. Al met al maar snel
vergeten deze wedstrijd. We hebben onze plicht gedaan en deze wedstrijd,
ondanks het matige spel, wél gewonnen. Met 16 punten uit 9 wedstrijden staan
we (een beetje trots hoor) bovenaan in de poule! Morgen meteen de volgende
klus. We spelen dan om 15.30u in Assen tegen VDW-OLS C2. Het team is (als
het goed is en niemand echt ziek wordt) dan weer compleet. Jurren en Yvonne:
bedankt dat jullie wilden meespelen, jullie hebben goed je best gedaan!















































Wedstrijdverslag 6 februari 2010: VDW-OLS C2 - Wêz Handich C1

Eigenlijk had Gerbrich dit verslagje zullen schrijven, maar dat liep even anders.
Je leest straks wel over hoe en wat ...

Na gisteravond, in een heel matige partij, Rodenburg te hebben verslagen,
mochten we vandaag direct weer opdraven voor de uitwedstrijd tegen VDW-OLS
C2. Dat betekende een reisje naar Assen, want dat is de thuisbasis van VDW-
OLS. Om 14.00u verzamelden we bij It Hagehiem. De hele ploeg was er niet,
want een kleine delegatie (Roeland, Nanne en Jesper) was al eerder  vertrokken
richting Assen, omdat ze daar vooraf nog even de stad in wilden.
Rond 14.15u ging het richting Assen, waar we na zo'n drie kwartier aankwamen
bij sporthal Pittelo. VDW-OLS boft maar met zo'n mooie sporthal; bijna nieuw
volgens mij (en prima licht voor de fotograaf). En de gasten hadden gezorgd voor
lekkere muziek tijdens het inschieten. Goeie sfeer dus.
Sietze riep ons eerst even bij elkaar in de kleedkamer van de heren om de
wedstrijd even voor te bespreken. Daarna gingen we inschieten. Fedde was er
vandaag niet bij, hij voelde zich niet lekker en was thuis gebleven. Hessel was
ook niet helemaal fit, maar was toch mee. Hij zou wel kijken hoe het ging in de
wedstrijd. Jildau en Bente, die gisteren niet konden meedoen vanwege toneel,
waren er nu weer gewoon bij. Fardau begon op de bank als reserve.
We maakten kennis met onze tegenstanders en de scheidsrechter blies keurig
om half vier op het fluitje voor het begin van de wedstrijd. VDW-OLS had de bal
en begon aardig aan de wedstrijd. Maar na een paar minuten werd al wel
duidelijk hoe de kaarten er bij lagen vandaag. VDW-OLS C2 zou geen partij voor
ons zijn. Via een strafworp kwamen we al snel op 0-1. VDW-OLS probeerde in
het begin nog wel weerstand te bieden, maar het bleef bij moedige pogingen. Ze
wisten op dat moment de bal nog wel aardig in het team te houden, maar er zat
weinig tempo in hun spel waardoor het gemakkelijk verdedigen was voor ons. De
eerste helft hadden we zelf nog een beetje meer tempo kunnen spelen, dan
waren er mogelijk eerder gaatjes gevallen en kansen om te scoren. Maar op
zich liep het prima. We lieten ons nu eens niet in het spel door een zwakkere
tegenstander leiden. We speelden redelijk ons eigen spel. Fardau kwam al in de
eerste helft in het veld voor Gerbrich, die ongelukkig ten val kwam en door haar
enkel ging: flink balen dus!
In de eerste helft werd nog drie keer door Wêz Handich via een doorloopbal
gescoord en één keertje met een mooi afstandschot. VDW-OLS wist één punt
tegen te scoren in de eerste helft, zodat we met een 1-5 voorsprong gingen
rusten. Sietze besprak de eerste helft met ons en was best tevreden. Maar om
ons scherp te houden had hij een ander doel voor ons bedacht. De wedstrijd
winnen zou vast niet het probleem van deze middag worden ... de concentratie
vasthouden misschien wel. Om dat te voorkomen vond Sietze het wel een goed
idee om op jacht te gaan naar tien doelpunten. Da's niet onaardig bedoeld
richting VDW-OLS hoor, maar het kwaliteitsverschil was gewoon veel te groot.
En om ons zelf alert te houden, was dit wel een aardig plannetje. Die insteek
hielp kennelijk, want we begonnen weer scherp na de rust. VDW-OLS had één
wissel toegepast, maar dat bracht geen verandering in het spelbeeld. Dat deed
het hogere baltempo van onze kant wél. Vrij kort na rust bracht een loepzuiver
afstandschot ons op 1-6. Het laatste beetje hoop, om hier vanmiddag in eigen
huis toch nog iets te bereiken, ging daarmee wel verloren voor VDW-OLS. Er
werd amper meer uitverdedigd en ook het verdedigen op onze aanval werd
zwakker en zwakker. Al die factoren tezamen maakten dat we de score nog
flink konden opvoeren. De ballen ging vlot door de korf en ons 'doel' van 10
punten werd dan ook al snel bereikt. Pas op 1-11 wist VDW-OLS weer iets
terug te doen, daarbij geholpen door een onoplettendheidje in onze verdediging:
2-11 dus. Geeft niets, ook zo'n punt telt, goed gedaan VDW-OLS. Moeten wij
maar opletten toch?!
Daarna was het weer Wêz Handich dat eenvoudig doordenderde naar 2-14 als
eindstand. De doorloopballen bleken ook na de pauze favoriet, maar de drie
geslaagde afstandschoten mochten er ook zeker zijn. Goed gedaan alles bij
elkaar. Het publiek had vanmiddag weer een goed spelend Wêz Handich C1
gezien, een behoorlijke verschil met gisteravond.

Een minder puntje was het uitvallen van Gerbrich, nog vrij vroeg in de wedstrijd.
Ze kwam wat ongelukkig ten val waarbij ze door haar enkel ging. Ze werd naar
de kleedkamer geholpen, waar ze snel haar enkel onder de kraan deed. Iemand
van VDW-OLS was heel behulpzaam overigens en bracht een doek en kwam
met een stoel aanlopen waar ze op kon zitten. Toen ze weer terug in de zaal
kwam had ze al een flink stuk van de wedstrijd gemist. Vandaar ook dat ik het
verslagje zelf heb geschreven, want da's niet handig natuurlijk als je zo'n stuk
gemist hebt. Ik ga er vanuit dat Gerbrich één van de volgende keren de pen
pakt, als ze weer helemaal van de partij is. Haar enkel bleek niet dik te zijn
geworden vanmiddag, maar er zat wel een bult(je) op de zijkant van haar voet.
Even afwachten dus hoe het verder gaat. Beterschap Gerbrich!

Hoe dan ook, we waren duidelijk een maatje te groot voor onze gastgevers,
maar het was wel een hele sportieve wedstrijd. De meeste spelers en
speelsters van VDW-OLS waren erg vriendelijk en sommigen haast een beetje
te lief voor voor ons vond ik zelf. Zo vroegen ze na de rust ook nog even hoe het
met '... dat meisje wat gevallen was ...'  ging (Gerbrich dus). En toen ik een
piepklein duwtje kreeg in de wedstrijd, vroeg mijn meisje bezorgd of het wel een
beetje ging met me. Aardig dus, dat kom je ook wel anders tegen!

Tot slot nog dit. Jammer voor de competitie, maar ik las net op de Kuorkeside
van KC De Pein, dat hun C1 beide punten gisteren bij Sparta in Grou heeft laten
liggen. We staan nu dus zelfs met een mooi 'gaatje' naar de rest aan de leiding
in de C2B-poule. Maar onze opdracht wijzigt natuurlijk niet: blijven winnen!
Enne ... Sietze nog bedankt voor het invallen voor Michiel en Hester.





























Wedstrijdverslag 13 februari 2010: Wêz Handich C1 - Sparta (W) C1

Een spannende partij met een terechte winnaar. Zaterdag werd in een helaas
bijna lege sporthal Dúnoard in Houtigehage de inhaalwedstrijd Wêz Handich C1
tegen Sparta C1 uit Warten gespeeld. Deze wedstrijd stond eerst op 2 januari
gepland, maar Sparta zag het toen niet zitten vanwege de sneeuw en slechte
verkeerssituatie op de wegen. Verstandig natuurlijk.
Maar vandaag was het dan zover. Sparta had gisteravond nog een goede
voorbereiding gehad door VDW-OLS met 10-3 te verslaan. Voor zowel Sparta
als Wêz Handich was deze wedstrijd een sleutelpartij. Wanneer Sparta kans
zou zien om twee maal van ons te winnen, dan zouden ze theoretisch nog op
gelijke hoogte met ons kunnen komen. Zouden wij winnen, dan staan we er heel
goed voor op weg naar het kampioenschap.
We waren vandaag wel een beetje gehandicapt omdat Roeland ziek was en
Gerbrich, ten gevolge van haar val vorige week bij VDW-OLS, nog aan de kant
stond. Maar ze waren wel allebei aanwezig om ons aan te moedigen. Als
reserve hadden we Willemien gevraagd.
Nog ruim voor tienen floot scheidsrechter Bauke van den Berg, met goedvinden
van de coaches, voor het begin van de wedstrijd. Wêz Handich had de bal uit.
De eerste helft liet twee sterk verdedigende ploegen zien. Aanvallend kwamen
de ploegen er aan beide zijden haast niet door. Wêz Handich kreeg wel veruit
de meeste kansen. Helaas waren we niet echt goed op schot in de 1e helft. Er
was veel gelegenheid voor afstandschoten, maar de precisie ontbrak. Veel
ballen nét te laag, of afketsend op de korfrand. Dan moet je uitkijken, dat je als
ploeg niet tegen jezelf begint te korfballen, omdat het tussen de oortjes begint
te werken dat het alsmaar niet lukt. Vanaf de kant gaven onze coaches aan het
gewoon te blijven proberen. We bleven scherp en zagen kans om zo'n tien
minuten voor de pauze de 1-0 te scoren met een doorloopbal ... eindelijk!
Het rondspelen ging goed, het tempo was in het grootste deel van de wedstrijd
ook wel ok, maar er werd niet altijd gewacht tot het helemaal goed stond. Dat
had sowieso in deze wedstrijd wel wat beter gekund. Positief was dat iedereen
scherp in het veld stond en er werden niet te veel fouten gemaakt, een paar
slordigheidjes daar gelaten. Onze scherpte leverde een aantal malen balbezit op
door het onderscheppen van ballen in de vlucht. Daar stond dan tegenover dat er
soms ook domme ballen werden gespeeld. Als er een boomlange tegenstander
tegenover je staat, is het meestal niet echt slim om een slap boogballetje over
hem heen te proberen. En goed zicht op het spel houden blijft belangrijk. Wie
staat in kansrijke positie? Wie staat op scherp? Proberen elkaar met
oogcontact te bereiken. En in de verdediging meer praten, laten weten wat je
positie is. Dat kon wel ietsje beter vandaag.
Goed ... 1-0 bij de pauze dus. Michiel en Hester namen de eerste helft met ons
door en bereidden ons voor op het vervolg, de tweede helft.
Sparta mocht nu beginnen met aanvallen. Nadat de bal een aantal keer heen en
weer was gegaan, trok Wêz Handich het spel wat meer naar zich toe. Een mooi
afstandschot leverde de 2-0 op, maar Sparta liet niet lang op een antwoord
wachten en scoorde de 2-1. Daarna was het Wêz Handich dat scoorde met een
keurige doorloopbal: 3-1. Sparta wist door druk te zetten toch nog veel ballen te
veroveren (misschien waren we iets te gretig in de aanval?), maar hun aanvallen
werden vervolgens weer door sterk verdedigen onschadelijk gemaakt. Grappig,
want in deze competitie zijn we de meest scorende en best verdedigende ploeg,
respectievelijk 8,5 doelpunt vóór en 3,5 doelpunt tegen per wedstrijd.
Sparta kwam gewoon niet of moeizaam door onze verdediging heen. De 4-1
kwam op het bord met een schot van grote afstand, die droogjes in de korf plofte
en er weer onderuit zakte. Sparta kwam nog terug op 4-2 met een afstandschot
na een dekkingsfoutje aan onze kant. Daarna leverden een uitstapbal en een
afstandschot ons de einduitslag, een 6-2 overwinning op.
Willemien kwam 3 minuten voor tijd nog in het veld voor Fardau. Maar ze kreeg
helaas geen bal meer in handen. Jammer, maar toch fijn dat je er was
Willemien: bedankt! Met een beetje meer geluk en scherpte vandaag hadden we
meer afstand van Sparta kunnen nemen, maar ach ... 6-2? De volle winst blijft in
Rottevalle. Na afloop werden de handjes geschud, werd de scheidsrechter
bedankt voor het fluiten en bedankten wij het publiek nog even dat was gekomen
om ons bij deze belangrijke wedstrijd te steunen. Geweldig!

Op zich een goeie tegenstander Sparta, maar ik vond hun coach wel heel
nadrukkelijk aanwezig. Ik werd er haast bang van zoals hij schreeuwde tegen
zijn eigen ploeg. Zou het niet fijn vinden als wij een coach hadden die zo te keer
ging langs de kant. Fanatiek zijn is prima, iedereen wil winnen, maar het blijft
uiteindelijk maar een spelletje. En tuurlijk mag je teleurgesteld zijn, maar als je
verliest is dat niet het einde van de wereld. Ik vond dat de Spartanen best een
compliment voor hun spel verdienden, ze hadden zich prima geweerd in deze
partij en goed hun best gedaan! Prettig als je coach je dat dan ook laat weten,
in plaats van de ploeg met de staart tussen de benen de douches in te sturen.
Zoals Michiel en Hester het bij ons doen vind ik super; eigenlijk altijd een
positief verhaal, waarbij goede en minder goede punten worden genoemd.
Opbouwend en eerlijk ... maar zonder zwarte gezichten. Spelplezier, dat staat
voorop, en dan komen de resultaten vanzelf!

Concurrenten De Pein C1 en Frigro C1 lieten vandaag opnieuw een steekje
vallen door de punten in Buitenpost te delen: 3-3.
Wij spelen nu twee weken geen wedstrijden en mogen toekijken hoe de andere
ploegen het onderling uitvechten. Theoretisch kunnen we in die periode al
kampioen worden, zonder zelf te spelen. Sowieso moet het wel heel gek gaan
willen we het kampioenschap nog mislopen.
6 maart is onze volgende wedstrijd pas, opnieuw tegen Sparta. Nu uit in Grou.
Sparta zal gebrand zijn op een sportieve revanche, maar we zullen zorgen dat
we er klaar voor zijn. Kom maar op!





























Wedstrijdverslag 6 maart 2010: Sparta (W) C1 - Wêz Handich C1

Het lijkt dan zo gemakkelijk ... na het gelijkspel van De Pein tegen Flamingo's
gisteravond (8-8), zouden we vandaag al genoeg hebben aan één puntje om
kampioen te worden. Maar ja, met de druk tussen de oren van het aanstaande
kampioenschap viel op het spel nogal wat aan te merken. De spanning viel bijna
letterlijk van de gezichten te scheppen en dat was duidelijk merkbaar in de
wedstrijd. De man die de vorige keer als coach van Sparta optrad (waar ik de
vorige keer zo van was geschrokken met z'n geschreeuw langs de kant tegen
z'n eigen team), had nu een fluitje in de mond genomen en bleek de
scheidsrechter in deze partij te zijn. Ik kan niet anders zeggen dan dat hij dit
uitstekend deed. Iemand anders coachte ondertussen de Spartanen.
Een erg slechte wedstrijd van onze kant dus, en moet je dan nog veel zeggen?!
Aan het begin van de wedstrijd veroorzaakten we door slechte onderlinge
communicatie meteen twee fouten die tot strafworpen leidden en waaruit ook
tweemaal door Sparta werd gescoord. Sta je gelijk op 2-0 achter. Het hele team
was druk in het hoofd, het liep gewoon even minder. Niet fijn, maar goed ... 
toch maar proberen de koppies er weer wat bij te krijgen. En dat lukte
uiteindelijk wel weer, want binnen de minuut lag de aansluitingstreffer in het
mandje uit een strafworp: 2-1. We begonnen weer een heel klein beetje richting
ons normale niveau te komen. Ook de 2-2 kwam al snel op het bord en nog voor
de rust was het al 2-3 in ons voordeel. Nanne viel halverwege de eerste helft uit;
hij had helaas nog steeds wat last van z'n staartbotje en werd vervangen door
Fedde. Onze coaches maakten de nodige opmerkingen over ons spel in de
pauze, maar begrepen natuurlijk ook wel dat de spanning ons wat in de weg
zat.
Na de korte pauze begonnen we aan de tweede helft. Jildau kwam in het veld
voor Bente. Vrij vlot in de tweede helft scoorden we de 2-4 en daarna werd het
eigenlijk niet meer spannend, hoewel Sparta erg veel moeite deed om het
verloop van het spel nog te keren. Maar ze kregen geen vat meer op de partij.
We zijn tenslotte niet voor niets de minst gepasseerde verdediging in deze
competitie. Verdeeld over de tweede helft scoorde Sparta in totaal nog twee
keer en wij zetten daar vier punten tegenover. Met een laatste score van onze
kant, zo ongeveer in het "einde wedstrijd"-fluitsignaal, eindigde deze partij in een
4-7 overwinning voor Wêz Handich C1. Hierna biggelden de waterlanders over de
wangen bij sommigen; een pure ontlading van spanning en emotie. Maar de buit
is binnen, Wêz Handich C1 is twee wedstrijden voor het einde van de competitie
zaalkorfbalkampioen 2010! De concurrentie staat op gepaste afstand.
Er waren veel mensen naar Grou gekomen om ons aan te moedigen vandaag,
mede omdat we kampioen konden worden natuurlijk. We willen iedereen die er
was graag hartstikke bedanken. Jullie zijn geweldig en een echte steun voor
ons! Na afloop werden we gefeliciteerd door het team van Sparta en kregen we
van Gjilke Alma namens Wêz Handich een mooie roos aangeboden. Hierna met
z'n allen op de kampioensfoto en naar huis voor de traditionele tocht door het
dorp: luid toeterend en lawaai makend met het hele team op de kar door alle
straten zodat iedereen in Rottevalle zou weten dat we kampioen zijn! Er werd
afgesloten met een rondje patat in de kantine van It Hagehiem. Waarschijnlijk
organiseren we aan het einde van het seizoen nog een kampioensfeestje. Leuk!
Ik ben trouwens benieuwd wat onze coaches in gedachten hebben als uitdaging
voor onze laatste twee partijen. Ze zeiden dat ze al iets hadden bedacht, maar
hielden dat nog even voor zich. Vandaag was er dan misschien wat te veel
spanning, maar we hebben geen zin om de laatste twee wedstrijden te verliezen
omdat het aan motivatie ontbreekt.





























Van de zegetocht door Rottevalle heb ik een aparte presentatie gemaakt.
Klik daarvoor op onderstaande foto.





























Wedstrijdverslag 13 maart 2010: Wêz Handich C1 - Leeuwarden C1

Na alle feestvreugde van het behaalde kampioenschap vorige week, wilden we
de laatste twee wedstrijden zeker niet té luchtig benaderen. De eerste daarvan
was de thuiswedstrijd tegen Leeuwarden. De ploeg vocht lang met VDW-OLS
C2 om de laatste en voorlaatste plaats in de ranking. Een onwaarschijnlijke
winst vandaag van Leeuwarden op Wêz Handich zou Leeuwarden nog van die
akelige laatste plaats kúnnen halen. Helaas ... inderdaad onwaarschijnlijk ...

Goed, hoe liep het dan allemaal vandaag? We vertrokken op tijd, 14:45u met z'n
allen op de fiets vanaf It Tiksel richting Houtigehage. De wedstrijd zou beginnen
om 16:10u. Ruim op tijd waren we in de Dúnoardhal en konden nog een
restantje meekijken met de wedstrijd van de C2 (5-5 gelijk tegen Oerterp C1).
Toen de beide ploegen stonden opgesteld voor het begin van de wedstrijd, bood
Leeuwarden ons team een mooi boeketje bloemen aan om ons te feliciteren met
ons kampioenschap. We waren er erg door verrast, maar wat een super sportief
gebaar hè? Michiel nam het bloemetje in ontvangst en bedankte de
Leeuwarders hartelijk voor dit leuke gebaar. Hester heeft het boeket uiteindelijk
mee naar huis gekregen van Michiel. Vonden we allemaal een prima idee.
In de bespreking voor de wedstrijd hadden onze coaches aangegeven dat
iedereen vandaag moest proberen te scoren. Een hoge uitslag was het streven,
want kampioen waren we al.
Iedereen was er, dus begonnen er twee spelers op de bank: Jesper en ik. De
spanning om kampioen te worden, die vorige week zo voelbaar was in de
wedstrijd tegen Sparta, was er nu vanaf en dat was tegen Leeuwarden C1 goed
te merken. Bauke van den Berg floot een gemakkelijke wedstrijd vandaag, want
het werd net als de eerste ontmoeting een sportieve wedstrijd. We waren amper
bezig of de punten vielen als rijpe appelen van de boom. Leeuwarden speelde
helemaal niet slecht hoor, maar aan onze kant liep het gewoon lekker. De
passing, het positiespel, het aanvallen en verdedigen ... het liep allemaal heel
aardig. Tuurlijk, Leeuwarden was duidelijk een maatje te klein voor ons, maar ze
deden goed hun best om het ons lastig te maken.
Maar Wêz Handich zette in no-time de wedstrijd volledig naar haar hand. We
liepen vlot uit en stonden op een gegeven moment zelfs met 7-0 voor. Kort voor
de pauze wist Leeuwarden de eer nog te redden door een mooie treffer te
scoren: 7-1. Toen gingen we naar de kleedkamers voor de pauze.
In de pauze viel door Michiel en Hester weinig aan te merken op ons spel.
Alleen de onderlinge communicatie, het elkaar coachen, kon nog een stuk beter
vonden ze. En lekker zo doorgaan natuurlijk. Jesper en ik kwamen na de pauze
voor Fardau en Nanne in het veld. Dat we de wedstrijd zouden winnen was wel
duidelijk, maar het aanvalsvak liet het in de tweede helft behoorlijk zitten. Heel
veel kansen, maar echt bijna niets benut. Waarom? Met de afstandschoten
lukte het vandaag in ons vak niet echt, de scherpte ontbrak. Kan gebeuren.
Maar als het niet lukt met afstandschoten en het afvangen ook niet goed gaat,
dan moet je wat anders verzinnen. Maar als dan vervolgens niemand vóór wil
komen, tja ... dan wordt het ook niks met doorloopballen. Als de weinige keren
dat het dan wel tot een doorloopbal komt, de bal slecht wordt aangegeven, dan
blijven de punten achterwege. En een gemiste strafworp ... tja, kan ook
gebeuren. Jammer, we hadden de tweede helft graag anders gezien. Het
verdedigingsvak deed het trouwens wel prima de tweede helft, want Leeuwarden
werd sterk verdedigd en de bal kwam telkens snel terug bij ons aanvalsvak.
Daar viel weinig op aan te merken. Het werden dus geen 14 doelpunten
uiteindelijk wat we ons hadden voorgenomen, want er werd in de hele tweede
helft nog maar één keer gescoord, maar wél door Wêz Handich. En het moet
gezegd, ons aanvalsvak liep dan niet geweldig, maar Leeuwarden was ook sterk
uit de kleedkamers gekomen ondanks de al aanzienlijke achterstand op dat
moment. De goede instelling is er wel bij de Leeuwarders, maar in ontwikkeling
liggen ze nog een behoorlijk stuk achter op ons. Komt nog wel. De arbeid die
wij samen met Michiel en Hester de afgelopen twee jaar in ons team hebben
gestopt betaald zich voor ons nu uit, met het kampioenschap als kers op de
taart. Met een 8-1 stand op het scorebord floot scheidrechter Bauke voor het
einde van de wedstrijd. We werden gefeliciteerd door de spelers, speelsters en
coaches van Leeuwarden en wij bedankten hen voor de sportieve wedstrijd en de
prachtige bloemen natuurlijk.

Volgende week zaterdag alweer de laatste zaalwedstrijd van dit seizoen; VDW-
OLS C2 uit Assen komt dan op bezoek. Maar dat betekent ook dat het
veldseizoen weer in zicht komt. Deze week dinsdag de laatste zaaltraining en
dan naar buiten. Ik heb reuze zin om straks weer lekker in de buitenlucht te
korfballen. De lente komt er weer aan!































 
foto's Jacob Heres - copyright © 2010
klik op de foto voor een compleet overzicht
 
foto's Jacob Heres - copyright © 2010
klik op de foto voor een compleet overzicht
 
 
foto's Jacob Heres - copyright © 2010
klik op de foto voor een compleet overzicht
 
foto's Jacob Heres - copyright © 2010
klik op de foto voor een compleet overzicht
 
klik op de foto voor een compleet overzicht
foto's Jacob Heres - copyright © 2010
foto's Jacob Heres - copyright © 2010
klik op de foto voor een compleet overzicht
Wêz Handich C1 zaalkampioen 2010 !!!
 
foto's Jacob Heres - copyright © 2010
klik op de foto voor een compleet overzicht
Wedstrijdverslag 20 maart 2010: Wêz Handich C1 - VDW-OLS C2

Vandaag, zaterdag 20 maart 2010, kwam een einde aan een lang maar succesvol zaalseizoen voor de C1. En hoewel het de laatste wedstrijd was, die ook nog eens nergens om ging voor beide partijen, hadden we natuurlijk wel de sportieve plicht om te winnen en er iets leuks van te maken.
Tegenstander was VDW-OLS C2 uit Assen. De wedstrijd begon ietsje te laat, omdat VDW-OLS C2 een tikkie laat binnenkwam, maar dat kwam gelukkig allemaal goed. Zoals gezegd, het ging nergens meer om en Michiel en Hester hadden ons de vrije hand gegeven om een omstelling te bedenken. En dan rolt er iets uit de bus wat we nog nooit hebben gedaan, maar wat wel leuk is om eens te proberen. De vakken zagen er aan het begin van de wedstrijd als volgt uit. Aanval Fardau, Jesper, Myrthe en Roeland en verdediging Bente, Fedde, Jildau en Nanne. Hessel en Gerbrich begonnen vandaag op de bank.
Scheidsrechter was Roelof Wiering. Hij had in onze ogen niet echt een topmiddag. Er werd aan weerszijden nogal verschillend gefloten voor dezelfde overtredingen en dat voelde niet altijd even fair. Net zoals je dat ook bij WH1 wel eens ziet, krijgt het reageren op de scheids dan de overhand, terwijl je je beter kunt concentreren op het korfballen, de scheids heeft immers altijd gelijk?
We wisten vooraf dat de wedstrijd er eentje werd tussen klein duimpje en de grote reus, toch werd er leuk gespeeld. De door ons bedachte opstelling was wel leuk voor een keertje, maar ik denk niet dat dit de vaste opstelling moet worden. Het 1e verdedigingsvak liep op zich heel goed, maar in ons vak liep het niet echt. Het mankeerde vooral aan de juiste timing op beslissende momenten  waardoor nogal eens kansen verloren gingen. Bij rust stonden we wel 7-1 voor, na rust ging het gelijk op en scoorden beide partijen ieder nog 3 keer. Een beetje omdat wij wat slordig werden en omdat de genoemde frustratie bij sommigen wat in de weg zat. Even goed, toch ook een knappe tweede helft van VDW-OLS!
10-4 dus, en daarmee kwam een eind aan een mooi seizoen voor Wêz Handich C1. De cijfertjes: 13 winstpartijen, 1 verliespartij, 26 wedstrijdpunten, 119 doelpunten vóór en slechts 48 tegen. Daarmee de meest scorende en best verdedigende ploeg in deze poule. Op een gedeelde tweede plaats volgen, op gepaste afstand met 19 punten, respectievelijk Frigro C1 en De Pein C1. De Pein won vandaag het rechtstreekse duel met Frigro C1 met 8-3 maar dat waren 4 doelpunten te weinig om op doelsaldo boven Frigro te eindigen. VDW-OLS C2 bleef ondanks het verlies van vandaag onveranderd op de zevende en voorlaatste plaats staan in de eindrangschikking.

Ziezo ... nu weer lekker naar het veld. We trainen dit voorjaar op dinsdag en vrijdagavond vanaf 18:30u. En aanstaande zaterdag (27/3) spelen we onze eerste oefenwedstrijd op het veld tegen Drachten C1. Leuk!

Oh ja ... vergeet ik bijna nog iets hééééél belangrijks! Michiel en Hester hebben besloten toch tot het einde van dit voorjaarsseizoen ons te blijven trainen en te coachen bij wedstrijden. Geweldig nieuws, want ze hebben het beiden hartstikke druk met studie en werk. Petje af voor deze beide kanjers, wij zijn er als team heel blij mee!































          
 
foto's Jacob Heres - copyright © 2010
klik op de foto voor een compleet overzicht
 
klik hier voor de uitslagen en stand op de knvk website
ranglijst ontwikkeling
server monitoring
Designed by  Just for Fun Productions © 2008
overzicht van alle uitslagen/standen van alle teams van KV Wêz Handich in één oogopslag ...